zondag 20 juni 2010

Just a perfect day


Wat een regenachtige dag, geen gescharrel in de tuin vandaag.Geen nood, binnen is genoeg te doen. Gewoon lekker de tijd nemen om rommelhoek-
jes op te ruimen, spinnenwebben weg te zuigen en oude spulletjes naar de kliko te verhuizen. Dat moet dan wel weer met enige tactiek gebeuren, want van mijn 3 huisgenoten mag eigenlijk nooit iets weg. Nog geen kromme spijker. Herkenbaar? Soms lukt het me iets bij het afval te zetten, kom ik een dag later thuis staat het weer keurig bij de andere rommel die ook bewaard wordt voor "je weet maar nooit"!

Hopelijk is het maandag de 21e juni een beetje droog als we met zijn allen op stap gaan. De weermannen kondigen voor eind deze week prachtig zomerweer aan. Heerlijk daar zijn we aan toe, ik althans.

De bibliotheekvestigingen zijn morgen de gehele dag gesloten voor ons publiek. Ik hoop dat onze klanten het ons niet kwalijk nemen dat we eens een dagje voor ons zelf nemen. Er is veel gebeurd de afgelopen maanden en met name de reorganisatie, de plaatsing van een ieder binnen deze "nieuwe" organisatie is achter de rug. Ik realiseer me dat dit niet voor iedereen hetgeen heeft gebracht waar men op had gehoopt. Het was en is misschien nog wel, een moeilijke tijd. Een duidelijk markeerpunt naar de toekomst toe. Maar dat betekent impliciet dat het ook met zich mee brengt dat er afscheid genomen moet worden, van wat was. Sommige van jullie gaan werken in een nieuw team, of starten in een totaal nieuwe functie. Andere gaan een opleiding starten of moeten juist hetgeen wat ze deden blijven doen..... maar dan toch anders en met andere collega's.

Op 21 juni nemen we een dag vrij om met zoveel mogelijk collega's terug te kijken, afscheid te nemen, naar de toekomst te kijken en kennis te maken met elkaar. Lekker ontspannen zonder een verhaal met een zwaar thema of een externe deskunige. Dames en heren geniet van deze dag, laat je lekker verwennen, jullie hebben het echt dubbel en dwars verdiend.

Tot de volgende
Ankie Kesseler

ps mijn avond kan niet meer stuk, nu is het 3-1 voor Brazilie. Wat een voetballers het lijken wel dansers op het veld. Wij waren een keer in Brasil toen het ook WK was, je wil niet meemaken hoe voetbal gek de Brazilianen zijn. Echt daar kunnen we in Nederland met al die oranje gekleurde huizen nog lang niet tegen op.

maandag 31 mei 2010

TEAMWORK

Het is weer een hele tijd geleden dat ik een berichtje op het weblog heb achter gelaten. Feitelijk om je dood te schamen, maar ja het is nou ook weer niet zo dat ik ergens in een hoekje lekker een boekje zit te lezen. Wat een enerverende maanden, zowel op het werk als thuis.
Ieder weekend ligt er weer een logistieke uitdaging op ons te wachten; hoe laat welke wedstrijd, wanneer kunnen we de boodschappen doen, de bedden verschonen en het gras maaien. 'Als jij nu Fedlin naar de voetbal brengt dan ga ik nog even naar mijn moeder, dan ga ik daarvoor ook wel even naar de super en neem jij bij de boer de kaas mee. Heeft Felipe de sleutel en broodjes mee? hoe laat is zijn wedstrijd? Want dan kan ik nog even naar hem gaan kijken'. Nou ik weet niet of het jullie bekend voorkomt, maar het is ieder weekend en heel geregel. De zonen doen het goed met de sport en ze vinden het allebei heel spannend in welk team zij volgend jaar geplaatst worden. De concurrentie is groot,de emoties onder de jeugdige sporters en tussen de trainers, lopen soms hoog op! Enneh, even tussen jullie en mij..... soms weet ik niet wie het spannender vindt, dat van die teamselectie, de jongens of hun vaders. Kijk ik vind sport leuk. Ik kan op het puntje van mijn stoel zitten bij het schaatsen de Olympische spelen, kijken naar het turnen en luisteren naar het geweldige commentaar van Ben de Graaf. Maar echt het ultieme sport-gen: dat mis ik. Die 3 jongens van mij die zijn hele dagen met elkaar in gesprek over de wedstrijden die zijn gespeeld en de acties van de scheidsrechters. Mijn aan- of afwezigheid wordt tijdens die gesprekken totaal niet opgemerkt.

Iedere keer als ik zo weer eens even de tijd neem om achterom te kijken, met rust te aanschouwen welk werk is verricht of welke ontwikkelingen hebben plaatsgevonden, moet ik tot de conclusie komen dat tussen werk en prive toch wel veel overeenkomsten te bespeuren zijn.
Ook binnen A tot Z hebben we een behoorlijke spannende tijd achter de rug en heeft de plaatsing in teams, heel wat stof doen opwaaien. De reorganisatie wat een proces, wat een energie voor alle partijen. Natuurlijk realiseer ik me dat nog niet iedereen het gevoel heeft dat "het" achter de rug is. Een aantal collega's is teleurgesteld en soms zelfs boos. Op onderdelen zijn een aantal problemen op te lossen, maar dat geldt niet voor alle situaties. Gewoon echt omdat het niet kan,of ook omdat er er een keuze gemaakt is door het managementteam waar iemand het erg mee oneens is. In die gevallen kun je dan wel terug vallen op de afspraken zoals het sociaal plan, maar als die regels zijn gerespecteerd en je blijft het niet eens met elkaar, dan is het natuurlijk best moeilijk.
Tegelijkertijd zijn er ook veel collega's die blij zijn met de plaatsing binnen een team of functie. En ook voor hen is het belangrijk om toch niet al te lang te wachten om de volgende stap in de toekomst te zetten.

En dan zijn we nog niet bijgekomen van al die interne commotie of de volgende zorg dient zich al weer aan. De bezuinigingen.... De discussie binnen de gemeente Ridderkerk is de afgelopen weken wel in een soort van stroomversnelling geraakt. Samen met Adri, Bart, Luus, Birgit heb ik heel wat uurtjes in Ridderkerk doorgebracht. Praten als brugman en samen goed nadenken hoe we de politiek kunnen overtuigen om niet al te rigoreus te gaan bezuinigen en om vooral heel goed naar onze arugementen te luisteren. Spannend we zijn er nog niet, maar we hebben inmiddels wel met iedere fractie goed kunnen praten. Gemeente Zwijndrecht heeft nu ook de bezuiniging aangekondigd. Dames en heren stroop je mouwen maar wat verder op, tijd voor het echte teamwerk!

Hieronder het team dat in Ridderkerk ten strijde trok, met daarnaast een foto van het voetbal team van mijn zoon; E3, die in Maastricht de 4e plaats won van de in totaal 42 teams.
Het kan dus allemaal. Wie van jullie weet een goede strijdkreet voor het team van de bibliotheek A tot Z?